Richard's blog

Vandaag begon niet zo goed. Ik voelde me niet zo lekker, was erg moe en besloot dus om lang in bed te blijven liggen.

Rond de middag voelde ik me alweer een stuk beter, en ben toen weer naar Kuta Beach gegaan, om o.a. nog een surfles te nemen. Daar heb ik weer de hele middag bij dezelfde mensen gezeten op het strand. Heerlijk relaxed.
De surfles ging wat minder, omdat er maar weinig (krachtige) golven waren. Jammer! Na een uur maar gestopt, en afgesproken dat ik het andere uur (de surfles duurt 2 uur) morgen ga doen.

Na het zien van een mooie zonsondergang op Kuta Beach heeft Liely me (achter op de scooter door dat drukke verkeer, whaa!!) naar haar favoriete Warung (eethuis) gebracht. Ze zei dat het eten hier erg goed,  en de prijs „normaal“ is. En zo blijkt.

Ik bestel een cola, een Nasi Ayam, en een lumpia. Ipv één loempia krijg ik er twee, en het bord nasi met kip is erg groot, met veel groente. Ik krijg het niet eens op.
De prijs was totaal anders dan gisteren bij The Stadium. Uiteindelijk heb ik hier maar 35.000 IDR (€3,—) afgerekend!

Toen terug gegaan naar het hotel, en daar ben ik nu over 3 dagen aan ervaringen aan het schrijven.

De dag begint vroeg, om 8 uur, met een ontbijt hier bij het hotel. Dit is de eerste keer dat ik ontbijt bij het hotel. Het is erg lekker! De keuze is erg groot en het verse fruit is heerlijk.

Om 9:00 staat de chauffeur van gisteren, die vandaag mijn gids zal zijn bij het hotel te wachten. Hij zal me vandaag de hele dag over het eiland toeren langs alle bezienswaardigheden.

De tour begint met een bezoek aan een soort theater, waar de Barong dans uitgevoerd wordt. Als ik het goed begrepen beb, is deze dans gebaseerd op een hindoe verhaal wat gaat over goed en kwaad.
Erg leuk. Zie foto’s.

Daarna gaan we naar Art Village (bij Ubud). Dit is een plaats waar veel familiebedrijven met de hand hout, zilver en goud bewerken. En daar heb ik als het ware een kijkje in de keuken gehad. Leuk!
Daarna door naar een hindoe tempel. Yan, de gids, verteld me allerlei dingen over positieve energie en negatieve energie. En over hoe de rituelen in deze tempel in zijn werk gaan. Interessant!

Daarna door naar de vulkaan, waarbij we langs prachtige rijstvelden en tropische bossen rijden. Prachtig! Onderweg veel foto’s gemaakt.
Bij de vulkaan hebben we geluncht, in een restaurantje. Het terras was op een groot balkon, waarbij het uitzicht prachtig was over de vulkaan en de vallei. Heel erg mooi!

Toen naar de rijstvelden van Tingallalang geweest. Helaas waren deze net geoogst. Maar het uitzicht was nog steeds prachtig!
En toen zat de tour er alweer op!

Yan zet me af bij het hotel, en na me omgekleed te hebben zoek ik een taxi op om weer naar Kuta te gaan.
Daar vind ik een restaurant genaamd The Stadium. Een Australisch restaurant met alleen maar toeristen. Heerlijk gegeten (nasi ayam cashew nuts), maar wel heel erg duur. 250.00 IDR (€21,50). Of nou ja, duur. Voor Indonesische begrippen wel.

Daarna nog wat barretjes bezocht, maar al redelijk vroeg weer terug naar het hotel gegaan om te gaan slapen.

Dag 2 op Bali! Vandaag is de surfles, die ik al eerder via balisurfingparadise.com had afgesproken. Zin in!
De chauffeur die me gisteren aansprak op het strand brengt me om 9 uur naar Kuta Beach. Ongeveer 30 minuten rijden. Of toch niet? Het lijkt spitsuur… Echt gigantisch veel verkeer onderweg. We staan voor een kruispunt zeker 15 minuten stil voor een verkeerslicht. Meh…

Eenmaal in Kuta kennis gemaakt met de mensen van de surfschool en ben met Liely, die daar werkt, naar het strand gelopen.
Ondanks dat we 10:00 hebben afgesproken vertelt ze me dat het voor beginners eigenlijk beter is om te wachten totdat het eb is. Wat nog tot ongeveer 13:00 zal duren. Prima, ik ben toch op vakantie! Kan mij het schelen….

Tot die tijd zitten we op het strand bij een vriend van haar —Jeffrey— die drankjes verkoopt. Best gezellig!

Toen rond 13:00 mijn eerst surfles gehad. Spannend, maar wel supergaaf!! Het is eigenlijk makkelijker dan ik verwacht had! Het is alleen wel erg intensief. Dat wordt toch maar vaker trainen in de sportschool! Haha.

Na het surfen nog even blijven hangen om wat te drinken en te ouwehoeren op het strand. En daarna terug naar het hotel gegaan om van een heerlijke SukiYaki te genieten, een filmpje te kijken en daarna te gaan slapen.

Zo, eindelijk! Eindelijk geland op Ngurah Rai airport (DPS)! Inmiddels behoorlijk uitgerust, want ik heb toch nog even kunnen slapen.

Het gebouw van de luchthaven is in traditioneel Indonesische stijl gebouwd, erg mooi!
Na het aanvragen van een VOA (visa in arrival) en door de douane te zijn geweest ben ik direct in een taxi gestapt. De taxi’s blijken hier behoorlijk goedkoper dan in. Nederland. De rit van het vliegveld naar het hotel duurde ongeveer 45 minuten, en kostte omgerekend €12,50.

Na een paar minuten in de taxi kreeg ik al een behoorlijk goede indruk van hoe het verkeer hier in zijn werk gaat. Het is een grote chaos, en het eerste waar ik aan dacht was dan ook “ik ga hier sowieso geen auto huren!! Overal auto’s, motoren en scooters. Op een, zo lijkt het, willekeurige kant van de weg. Wtf!
Het is hier wel erg mooi. Veel zon, een lekker briesje, en een prachtige omgeving.

Eenmaal aangekomen (13:00 uur) bij het hotel heb ik ingecheckt, en werd ik verwelkomt met een welkomstdrankje en een bloemenketting.
De hotelkamer ziet er eenvoudig maar goed uit. Het is de benedenverdieping van een huisje. (zie foto’s).

Toen direct maar even de omgeving gaan verkennen. Dat heb ik gedaan door een lange wandeling over het strand te maken (het hotel is namelijk direct aan het strand, lucky me!). Dat was heerlijk! Er staat een lekker briesje, de zon is warm en er is een klein verhard pad dat over het strand loopt.
Tijdens deze route al meerdere zeer goede aanbiedingen (yeah right) van verkopers en taxi chauffeurs af moeten slaan. Maar één taxi chauffeur nam de tijd en toonde eerste (semi?) oprechte interesse. Hij brengt me de volgende dag naar de surfschool. Wat een rit van een dik half uur is.

Aan het einde van het pad heb ik wat gegeten (saté ayam) en ben toen weer teruggelopen naar het hotel. Waar ik voor wat afkoeling maar een duik heb genomen in het zwembad. Gewoon omdat het kan natuurlijk!

Na me wat opgefrist te hebben was het inmiddels etenstijd. Dus weer terug de „boulevard“ op en ging op zoek naar een restaurant. Maar praktisch alle restaurants langs het strand waren leeg. Op zich niet erg, maar ik ben hier alleen, en moet me vermaken door naar de omgeving te kijken. Dus ik besluit om naar een taxi chauffeur te stappen en te vragen waar er in de buurt veel restaurants zijn. Hij wil me naar Jimberan brengen. Een plaatsje hier ongeveer 40 minuten vandaan.

Hij zette me af bij een restaurant genaamd A’roma. Waar ik wordt verwelkomt met een bloem in m’n haar, en op de foto ga met een meisje in traditionele danskleding. Daarna brengt de bediende me naar het strand en ik krijg een tafeltje aan de vloedlijn. Het is inmiddels al lang donker en er staan dan ook twee kaarsen op de tafel. Een zelf-romantisch diner bij kaarslicht op de vloedlijn. Haha.

Toen ik naar de kaart vroeg, zei de bediende dat ik maar mee moest lopen terug het restaurant in. Daar moest ik zelf uitkiezen wat ik wilde eten. Er lagen verschillende soorten hele dode, maar ook levende vis uitgestald. Wow, dat is gaaf! Ik koos voor de spearfish.
Deze werd gefileerd, gekruid en gebakken geserveerd. Met staart en hoofd en al. Leuk, want de oogbal zat er ook nog in. Die maar niet opgegeten.

Na het eten ben ik naar Kuta, ongeveer 15 minuten rijden, gegaan om een paar barretjes op te zoeken.
Daar aangekomen blijkt er één lange straat te zijn met alleen maar barretjes en discotheken. De Jalan Legian.
Voor iedere bar staan voornamelijk dames te proppen. Toen ik me dat besefte viel me ook op dat er eigenlijk alleen maar mannelijke toeristen zijn die hier gaan stappen.

Op een gegeven moment was ik het wandelen zat en ben toen een willekeurige bar in gegaan. Leek erg leuk, want de propster(?) zei dat we samen wel een potje konden poolen. Gezellig.
Eenmaal binnengekomen bleek het geen gewone bar. Binnen zaten alleen maar (lokale) vrouwen, en wat oudere mannen (toeristen). Nou dan gaan er wel lampjes branden natuurlijk.

Maar ach, ik kwam hier voor een potje pool en dat lijkt me vrij onschuldig.
Het zijn uiteindelijk 10 potjes geworden, waarvan ik er maar 1 gewonnen heb… Vaker oefenen?

Daarna terug naar het hotel gegaan met de taxi. Ik spreek altijd een vaste prijs af met de chauffeur, want anders wordt je genaaid waar je bij staat. Zo ook met deze chauffeur. Maar halverwege de rit zag ik dat hij toch z’n meter aan had gezet. Hij zegt dat ik de prijs op de meter moet betalen.
Ik zeg dat we dit niet afgesproken hebben, en stap direct de auto uit, in de middel of nowhere… Een beetje eng, maar gelukkig kwam er binnen een paar minuten alweer een andere taxi chauffeur langs, waar wel een vaste prijs mee af te spreken was.

Na een enorm lange vliegreis ben ik dan eindelijk aangekomen op KLIA, oftewel Kuala Lumpur International Airport. Ik schrijf dit stuk vanuit de transfer terminal, vlakbij gate C2. De gate die me straks naar MH0715, het vliegtuig naar Denpasar zal leiden. De vlucht naar Denpasar is een vlucht van ongeveer 2,5 uur. Een eitje vergeleken bij de 12,5 uur in het vliegtuig die ik er al op heb zitten.
Het is nu 7:47 lokale tijd. Dat betekend dat ik inmiddels meer dan een dag aan het reizen ben!

In het vliegtuig heb ik vannacht maar weinig kunnen slapen, en ook omdat het nu in Nederland nog maar bijna 02:00 ‘s nachts is,  beseft m’n lichaam zich merkbaar nog niet helemaal dat we bij de volgende dag zijn aangekomen. Ik hoop dat een korte slaap dat straks gaat verhelpen.

Het vliegveld van Kuala Lumpur is mooi, maar buiten de transfer ruimtes kom ik (natuurlijk) niet. Van de hal heb ik twee foto’s genomen. Het is best een mooie gebouw. En eigenlijk wel vergelijkbaar met Schiphol qua winkels e.d.
Toen ik net bij de Starbucks heb zitten genieten van een croissant en een green tea (spearmint) viel het me op dat de mensen hier een stuk minder gehaast zijn dan op Schiphol. Op zich niet heel vreemd eigenlijk, dat is het op praktisch iedere luchthaven denk ik, maar goed. Het viel me op. Dit vreedzame aanzicht werd ondersteunt door een rustig piano muziekje, wat het geheel toch wel wat drama mee gaf. Best heerlijk om zo de ochtend te beginnen.

Het is hier nu bewolkt en mistig. Toen we landden was het donker en ongeveer 28 graden, maar het is nu licht, en vast al wat warmer.
Ik ben net even naar buiten geweest, en heb een (zeer) korte wandeling gemaakt door de jungle tuin die midden in de hal is gemaakt. Best wel tof, gewoon een jungle midden in een vliegveld! Daar heb ik direct even kennis gemaakt met het tropische klimaat van hier. Wel eens in een tropische kas in de dierentuin geweest? Zo voelt het hier buiten. Heel vochtig en warm.
Het lijkt vervelend, maar dat valt eigenlijk best wel mee.

Grappig genoeg ben ik een van de weinige mensen met een korte broek aan. Zal dat aan mij liggen?

Na een korte nacht begon deze dag al erg vroeg. Iets voor vijven ging m’n wekker al af. Ik moest nog veel doen en later bleek dat het eigenlijk zelfs teveel was.
Omdat ik zeker een dag onderweg zou zijn ben ik begonnen met een snelle douche, om vervolgens mijn koffer verder in te pakken. De tijd ging wat sneller dan verwacht en dat Renée —die me naar Zwolle zou brengen— binnenstapte was dan ook het teken dat ik slecht gepland had. Gelukkig heeft ze geholpen (koffie gezet en m’n brood gesmeerd, nog bedankt Renée!). In Zwolle had ik niet veel tijd om de trein te halen. Wel gered uiteindelijk hoor. Niet dat het wat uitgemaakt had overigens. Ik had een grote marge genomen deze ochtend. Ik moest en zou op tijd op het vliegveld zijn.

Na ingecheckt te hebben en de paspoortcontrole door liep was het ongeveer 9 uur. Drie uur voordat m’n vlucht MH017 naar Kuala Lumpur zou vertrekken.

Wat te doen in die tijd? Voornamelijk wachten natuurlijk. Daar had ik mijn laptop e.d. voor meegenomen. Waar het niet dat Schiphol belachelijk weinig zitplaatsen heeft om even lekker te kunnen wachten of uitrusten. Uiteindelijk, vlak voor ik moest boarden, toch nog comfortabele stoelen gevonden op de 1e etage van terminal 2, bij de lockers. Onthoud die tip als je nog gaat vliegen!

Anyway, de vlucht ging verder voorspoedig. Uiteindelijk duurde de vlucht zo’n 12,5 uur. Van 12:00 t/m 06:10. Lokale tijden uiteraard. Het tijdsverschil met Kuala Lumpur (en Bali) is +6 uur.
Over de service tijdens de vlucht kan ik absoluut niet klagen. Ik heb 3 maaltijden gehad, en tussendoor ook nog drinken e.d. Zeer goed geregeld!

Dit stuk schrijf ik trouwens niet op 19-05, maar op 20-05, in de vlucht van Kuala Lumpur naar Denpasar.